ช่างไม้ ‘มือทอง’

Posted on Updated on

ข้อมูลจาก ผู้จัดการออนไลน์
วันอังคารที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2546

“ช่างไม้ฉิงแกะสลักไม้ท่อนหนึ่งสำเร็จเป็นที่แขวนระฆัง ทุกคนที่ได้เห็น ต่างตะลึงมองตาค้างด้วยความอัศจรรย์ใจ ราวได้เห็นผลงานเนรมิตของเทพเทวดา เมื่อขุนนางแห่งหลู่เห็นเข้า ก็เอ่ยถาม “เจ้ามีศิลปะการประดิษฐ์อย่างไร?”

ฉิงตอบว่า “ข้าเป็นช่างไม้ธรรมดาๆ จะมีศิลปะวิทยาสูงส่งได้อย่างไร? อย่างไรก็ตาม ก็มีสิ่งหนึ่งที่จะบอกเล่า …ก่อนเริ่มลงมือทำที่แขวนระฆัง ข้าได้ถือศีลทำสมาธิชำระจิตใจกระทั่งปลอดโปร่ง …เมื่อถือศีลได้ 3 วัน ความคิดเกี่ยวกับคำชมเชยหรือรางวัล ลาภ ยศ สินบน ก็สลายไปสิ้น …เมื่อถือศีลได้ 5 วัน ก็สลัดสิ้นความปรารถนาในคำสรรเสริญ หรือความวิตกกังวลถึงคำตำหนิใดๆเกี่ยวกับผลงาน …เมื่อถือศีลล่วงเข้าวันที่ 7 สมาธิจิตก็นิ่งแน่วจนลืมสิ้นแม้องคายพต่างๆของร่างกาย ไม่ว่าแขนขา เรือนกาย เวลานั้น ราชาเจ้าแผ่นดินแลขุนนางใหญ่ต่างเลือนหายไปสิ้นจากห้วงความคิดของข้า ดวงจิตข้านิ่งเป็นหนึ่งเดียว สิ่งภายนอกทั้งมวลไม่อาจซึมแทรก

จากนั้น ข้าจึงเข้าไปยังป่าเขา เสาะหาต้นไม้ที่มีคุณลักษณ์ดีเยี่ยม เมื่อพบแล้วและได้เพ่งพิศดูมันจนลืมรูปทรงท่อนไม้นั้น เห็นเพียงที่แขวนระฆังปรากฏชัดเจน จึงลงมือแกะสลัก ด้วยวิธีการเช่นนี้ ข้าจึงสามารถประสานสิ่งวิเศษเข้ากับสิ่งวิเศษ สรรค์สร้างผลงานที่สะกดผู้คนให้ตะลึงเช่นนี้”