ความทุกข์ร้อนของบัณฑิต

Posted on Updated on

ข้อมูลจาก ผู้จัดการออนไลน์
วันศุกร์ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2546

จวงจื่อสวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบเต็มไปด้วยรอยปะชุน สวมรองเท้าซ่อมซอที่ดูราวจะปริหลุดเป็นชิ้น เดินทางไปยังวังแห่งเจ้านครเว่ย เว่ยหวังถึงกับเอ่ยทักอย่างสะท้อนใจในทันทีว่า “โอ! ท่านจอมปราชญ์ ไฉน ท่านตกทุกข์ได้ยากถึงเพียงนี้ !”

จวงจื่อตอบเสียงหนักแน่นทันควันเช่นกันว่า “ ข้าเป็นคนยากไร้ทรัพย์เงินทอง แต่ข้าก็ไม่ได้ทุกข์ระทมร้อนใจแต่อย่างใด เมื่อบัณฑิตผู้รู้ถึงมรรคาแห่งคุณธรรมแลเปี่ยมด้วยภูมิปัญญา แต่ไม่อาจนำมาปฏิบัติดำเนินชีวิต นั่น…จึงเรียกว่า เป็นผู้ตกทุกข์ได้ยากโดยแท้ แม้เขาจะมีเสื้อผ้าเก่าขาด กระท่อมซอมซ่อ รองเท้าปริขาด เขาก็เป็นเพียงผู้ยากจนเงินทอง หาใช่ ผู้ตกทุกข์ได้ยากไม่”